dinsdag 30 april 2013

feest!

Vandaag is het feest voor de dochter, want ze is jarig.



En daarom is er muziek, zang en dans.


En waar gaat ze dat vieren?

Wel, geheel in stijl tussen al die oranje buren in Amsterdam.

Het is de laatste keer dat de Nederlanders op haar verjaardag een groot feest organiseren. Daar mocht ze dus niet ontbreken!


Veel plezier, Marjolein!!!




donderdag 4 april 2013

Minitasje

Een tijdje geleden vroeg zus A me of ik voor haar een tasje kon maken. Het moest een klein tasje zijn, dat ze aan de leuning van haar elektrische rolstoel kon hangen.

De lente laat nog altijd op zich wachten, er valt in de tuin niet heel veel te beleven en nog minder te doen, ideale tijd voor wat binnenwerk.

Ik zocht een lapje kunstleer, want zus A gaat ook bij regenweer wel eens op stap en dan wil ze haar centjes droog bewaren. De binnenkant werd een vrolijk katoentje.

 
 
 
 
 
 

Het werd een eenvoudig model, rechthoekig met een smalle bodem en een handvat aan de zijnaden.
  


 
Om het nepleer goed te kunnen stikken, gebruikte ik het ingebouwde boventransport, een geweldig ding.
 
 Het handtasje is groot of klein genoeg voor een gsm, een identiteitskaart, een bankkaart en wat kleingeld. Meer neemt zus A niet mee.
 
 
 
 
 
 
Ook mensen in een rolstoel zijn dikwijls het doelwit van grijpgrage handen. Daarom voorzag ik het tasje van een rits, een felgroene, een lentegroene.

 
 
 
Als je binnenkort ergens een rolstoel ziet voorbijsnorren met een handtasje vrolijk bengelend aan de leuning, dan zit daar mijn zus A in, met haastige spoed onderweg.
 
 
 
 
 
 
 

 



vrijdag 22 maart 2013

Stilte



De winter heeft lelijk huisgehouden.

Ik raap de brokjes op.

Nu even alleen stilte.




zondag 3 maart 2013

Tuin in wording


We hebben vandaag wat werk verzet in onze tuin in wording:



Het stuk waar gazon komt, is omgespit en de struiken die vroeger in potten groeiden, kregen een vaste stek.

De kruidenbak (3,70 m x 1,20 m) is voorzien van een geweldige laag compost en verse potgrond.

Op het terras staan nu nog dingen die later een andere bestemming moeten krijgen. Eerst komt het gras.

Achter het hek krijgen de liaanrozen (guirlande d'amour!) kleine rode knoppen.  Daar groeien binnenkort nieuwe takken aan, die we dan door het hek kunnen leiden.  Guirlande d'amour heeft trossen kleine witte roosjes die heerlijk geuren.
 



 
 
De moestuin ligt er nu ook beter bij dan op deze foto te zien is. De vier bedden zijn mooi geharkt en liggen te wachten op wat meer warmte zodat we kunnen gaan zaaien en planten.
 
 
Wij hebben hier in Schoten de luxe van een marktkramer met prachtig plantgoed. Zodra de omstandigheden gunstig zijn, kunnen we ons daar voorzien van sla, prei, selder, koolsoorten,  knolselder, pootaardappelen, allerlei kruiden en nog veel meer.
 
 
Vanaf morgen is de zon van de partij. Wij kijken er naar uit!!!
 
 
 
 

zaterdag 2 maart 2013

Placemats

Ze zijn af en afgegeven, de placemats die ik voor schoonzus N maakte.



Hoe deed ik dat?

Ik knipte de streepjeslap in repen van verschillende breedte. Daar kwam telkens een wit stuk tussen om een volwaardige bovenkant te worden.  Dan nog een tussenvoering (in dit geval een stuk fleece) en een achterkant (twee kleuren uit het streepjespatroon), onder de naaimachine voor het quilten en afwerken met een biaislint. Voilà, meer moet dat niet zijn!





De twee placemats zijn  verschillend. De repen zijn niet even breed en het stiksel is ook anders.










 
 
 
 
 
Opgerold en verpakt in een  zakje-met-streepjeslint werd het een mooi cadeautje.
 
 
 
Het was een heel gepruts, de streepjes zijn niet allemaal even recht, maar  ik heb er veel plezier aan beleefd. En weet je, het idee dat schoonzus N er gelukkig mee zou zijn maakte het hele werk nog veel prettiger!
 
 
 
Zo, op naar het volgende cadeautje. Er liggen nog een aantal ideeën op stapel. Ik zal maar vlug beginnen voor ze uit mijn hoofd verdwijnen of achter andere nieuwe plannen verstopt raken.
 
 
 









donderdag 21 februari 2013

Broodmandje en zo

Het werd de hoogste tijd dat ik me ook eens aan het broodmandje van Riet en Sanne ging wagen.

Eenvoudig patroon, weinig frulletjes en extra's, het feest kon beginnen.

Na wat gepruts en ruzie met het knutselrubber, ziehier het resultaat:

 
 
Blauw en wit, altijd mooi. (vind ik)
 
De buitenstof kocht ik een tijd geleden voor een patchworkdeken voor zus M, de gestreepte stof is Nani Iro, ooit bedoeld voor een kleedje dat absoluut mislukt is. Misschien kan ik het ding nog eens aanpassen, maar anders zal de stof hier en daar in quilts allerhande en andere projecten verschijnen. Het is dubbel geweven katoen, heel zacht en prachtig van kleur, voor mij toch.
 
 
 
 
 
En dan begon ik eindelijk aan de uitwerking van een idee dat al een tijdje in mijn hoofd broedde.
 
Ik wil voor de verjaardag van N twee placemats maken, die bij haar servies passen. Ze is blijkbaar even zot van iitala als ik en kreeg als kerstcadeau van haar (bijna) man een ontbijtset. Daar passen dan onderleggers bij, dacht ik zo.
 
Hier is het begin van wat blijkbaar toch een werk van lange adem wordt:
 
 
 
 
 
Zie je de overeenkomst?
 
 
 
Eerst ga ik nog wat verder met het streepjesmotief en dan ...
 
De bedoeling is dat ik er vormen uit knip die ik dan patchworkgewijs met effen delen verbind tot een placemat. Daarna nog een achterkant, een tussenlaag, alles doorstikken en van een mooi boordje voorzien.
 
Ik zal dus maar vlug eens streepjes gaan naaien, dan krijg ik het cadeau nog op tijd af!!!
 
En, niet verder vertellen he. Het zou voor N een verrassing moeten zijn.
 
 
 


 

zondag 10 februari 2013

Alles is mogelijk





Het begon met een bericht op de website van Elisabeth Hartman. de Amerikanen kunnen veel goed, veel minder goed, maar in het quilten zijn ze absoluut de besten!

Opdracht: zoek negen stukjes stof die elkaar kleurgewijs graag zien.

Na wat knippen en plakken (lees: stikken) was dit het resultaat:



















Van negen stofjes kreeg ik negen patchworklapjes. Nu kon ik verder aan de slag met inspiratie en/of fantasie.

De eerste stukken:


















 
 
 
En nu waren er heel wat opties.
 
Wat zou het worden?
 
 
Een tas?
 
Een placemat?
 
Een tafelloper?
 
Een dekentje?
 
Ik liet alle ideeën wat bezinken en ging voor het laatste voorstel.
Wij hebben één quilt in onze zetel liggen en eigenlijk kan daar volgens de echtgenoot nog eentje bij.
 
Dus op vraag van mijn man ga ik nog wat lapjes snijden, stikken en versmelten tot een nieuw dekentje. In deze tijden van sneeuw (jawel) en kou kunnen we dat wel gebruiken.

Alle stofjes komen uit mijn (bijna) eindeloze voorraad.